Hola Todos!!

Na een busreis van 2 dagen ben ik aangekomen in Bariloche. 'Het Zwitserland van Zuid-Amerika'. Het staat bekend om zijn mooie landschappen, chocolade, zijn 7 meren, en houten hutten.

Toen ik in Bariloche was, had ik niet zo'n mooi weer, maar ik had een leuke hostel waar ik leuke mensen heb leren kennen. Ik had ook met 2 engelsmannen afgesproken die ik in het zuiden van Argentinië had leren kennen. Samen hebben we een auto gehuurd en zijn we op 'roadtrip' geweest voor 2 dagen. Zoals gewoonlijk in Patagonië, waren de uitzichten adembenemend. We hebben de Camino de 7 lagos gepakt, je rijdt heel de tijd naast prachtige meren, gecombineerd met bergen en mooie groene bomen. Een schouwspel van kleuren! We hebben een stop gemaakt in Villa la Ongustura, waar er een nationaal park is, op een schiereiland. Op het einde van het schiereiland, 12 km verder zijn er zeer speciale bomen te zien. Doordat we een beetje laat waren, hebben we besloten om deze tocht met de mountainbike te doen... De slechtse beslissing ever!!!! De route was een helse route, het begon bijvoorbeeld met 200m heel erg steile trappen, waar ik die mountainbike naar boven mocht sleuren! Heel erg steile stukken, waar ik constant moest afstappen, ik besefte dat mijn conditie toch niet erg op peil staat :s Maar gelukkig liep het voor 1 van die 2 mannen ook niet al te vlotjes, dus voelde me gesterkt.. Het was enerzijds echt een helse ervaring (om lichtjes te overdrijven), maar anderzijds ook een enorm grappige! Zeker als alles gecombineerd wordt met engelse humor ;) Van die speciale bomen heb ik eigelijk niet zoveel gezien, ik was zo blij dat ik het eindpunt had bereikt dat ik onmiddelijk aan de volgende 12km 'afdaling' ben begonnen. Op het einde een goed pintje en wat chips en we konden onze route verder zetten!

We hebben overnacht in San Martin de Los Andes, een kleiner dorpje, heel gezellig. We zijn daar een interessant trio tegengekomen: 3 amerikanen die al 3 jaar en half onderweg zijn. Ze zijn namelijk met de fiets en ze fietsen van Alasca naar Ushuaia!! En dat allemaal op grindwegen. Het was heel tof om 's avonds bij een haardvuur en een glas wijn naar hun verhalen te luisteren. Ook wel grappig, want ze houden er een nogal aparte levensstijl op na. In de VS woonden ze in boomhutten, 30 m boven de grond, en één van hen draagt al 11 jaar geen schoenen, ongeacht of het sneeuwt of niet.. Maar dat is het leuke aan reizen, je ontmoet een ongelooflijke variëteit aan mensen. Voor wie geinteresserd is: www.ridingthespine.com

De volgende dag hebben we onze route verdergezet, terug naar Bariloche, waar we onze trip hebben afgesloten met een kroegentocht.

De dag nadien ben ik vertrokken naar Puerto Madryn, aan de andere kant van de staart van Patagonië (het oosten). Puerto Madryn staat bekend om zijn zee-wildlife. Ik heb daar 2 excursies gedaan. 1 dag ben ik naar Peninsula Valdes gegaan waar er zich een enorm groot aantal walvissen bevinden. Dit was echt super tof! Met een speedboot word je de zee opgevaren, tot ze een walvis spotten. Dan wordt de motor stil gelegd en is het wachten... Het is verbazingwekkend hoe goed deze dieren de menselijke nabijheid verdragen. Ze komen echt heel dicht bij de boot. Ik heb verschillende vrouwtjes walvissen gezien met hun kleintje (die natuurlijk al reusachtig groot zijn). Op foto geeft dit niet zoveel, want ze geven natuurlijk geen showke zoals in de films, maar de ervaringom hen van zo dichtbij te zien en ook te horen, is heel bijzonder..

De tweede excursie die ik gedaan heb, is een excursie naar Punta Tombo. Daar is één van de grootste pinguinkolonies ter wereld te zien. Ze waren net allemaal op hun nesten aan het broeden. Pinguins zijn monogame beesten, dus er is steeds één pinguin die bij het nest blijft en de partner gaat dan vis halen in de zee. Die zie je dan van het nest naar de zee waggelen, wat een enorm grappig zicht!