Mijn laatste stops in Bolivie waren absoluut onvergetelijk. Ik ben vanuit La Paz naar Coroico gegaan, een dorpje in het midden van de bergen, op 3 uur rijden van La Paz. Coroico ligt een stuk lager dan de hoofdstad, waardoor het een zeer aangeaam, tropisch klimaat heeft. Ik had een kamer gereserveerd in 'El Cafetal', een hostal dat uitgebaat wordt door een frans koppel. Het ligt iets uit het centrum. Wanneer ik eraan kwam, wist ik onmiddellijk, dit wordt fantastisch! En het was fantastisch! Vanop het terras en de kamers heb je een schitterend zicht op de bergen en de valei, je zit in alle rust en stilte, er was een klein zwembadje, en daarbovenop nog eens twee schitterende franse chef koks! Wat wil een mens nog meer? Bovendien waren er een paar mensen in de hostal die ik voordien in Arequipa al was tegengekomen en waar ik dan nog een paar dagen mee heb doorgebracht. Mijn dagen zagen er als volgt uit: ik werd wakker van de vogeltjes en het zonlicht, na mijn baantjes te hebben getrokken in het zwembad, nam ik een heerlijk ontbijt waarna ik me in het zonnetje zette met een goed boek ( trilogie van Stieg Larsson, een absloute aanrader!!) Er waren ook watervallen in de buurt waar we te voet naartoe zijn gegaan, heel mooi en een super leuke sfeer, met argentijnen die muziek aan het spelen waren, een voor de rest enkel het geluid van de waterval..

Nadien ben ik naar Copacabana getrokken, een vakantie-oord aan de grens met Peru en aan de oever van het Titicaca meer. Dit is het hoogste meer ter wereld, het ligt op maar liefst 3800m hoogte! En ook daar was het gewoon prachtig ;) Copacabana is een aangenaam dorpje, met een prachtig zicht op het meer, je kan er ook heerlijke en oververse trucha (forel) eten. mmm.. Ik had afgesproken met Estelle en Binjamin, een frans duo waar ik nieuwjaar mee gevierd had. Het was een heel leuk weerzien en samen zijn we naar Isla Del Sol gegaan. Een eiland in het Titicaca meer, we zijn er -uiteraard- met de boot naartoe gevaren en hebben er 2 dagen en een nacht doorgebracht. Wij hebben in het noorden van het eiland overnacht, waar het heel mooi en rustig is. Januari is de verlofmaand voor de argentijnen. Zij hadden allemaal hun tentjes neergepland op het strand, wat voor een hele leuke sfeer zorgde, vooral s'avonds als er gitaar gespeeld werd en gezongen werd op het strand.

Vanuit Copacbana ben ik naar Peru gegaan, naar Cusco. Cusco is een heel mooie stad, één nadeel, het stopt hier nietmet regenen. Van hieruit kan je de Macchu Pichu bezoeken. Normaal wou ik een trektocht van enkele dagen doen, maar met deze weersomstandigheden heb ik' wijslijk' besloten om dat niet te doen.. Ik werd 's ochtends opgehaald door een minibusje om naar Hydrolectrica te gaan, een dorpje op 5 uur rijden, vanwaaruit we de trein zouden nemen naar Aguas Calientes, het dorp van waaruit je de Macchu Pichu bezoekt. Door de zware regenval, was de anders oh zo mooie stroom veranderd in een moordlustig monster, om het zo maar te noemen. Ongelooflijk met wat een kracht deze rivier naar beneden stroomt. Overal waren er overstromingen, bruggen die meegesleurd waren, huizen die meegespoeld werden.. Daardoor waren er geen treinen en moesten we langs de treinsporen een aantal uren te voet verder stappen tot in Aguas Calientes. De volgende dag zijn we om 4 uur 's ochtends vertrokken naar De Macchu Pichu. Minpunt: het regende pijpenstelen, waardoor we de Macchu Pichu slechts door de wolken hebben kunnen waarnemen ;) Een tip aan zij die de MP ooit willen bezoeken: bezoek het in juni, juli of augustus en bereid je voor op een toeristisch gekkenhuis! De terugweg was ook nog een hele beproeving, want er warennog altijdgeen treinen en bovendien was er een deel van de weg overspoeld en met rotsen bedekt waardoor we de nacht in een koude bus hebben moeten doorbrengen in het midden van de bergen tot een uur of 7 's ochtends, wanneer ze de rotsen hebben kunnen verwijderen. De hele nacht hebben mannen, met de hand die rotsen proberen verwijderen, wat niet lukte.. Later kwam ik te weten dat er een graafmichine voorzien was, maar de bestuurder was het doodleuk afgetrapt in het midden van de nacht! Eenmaal 's ochtends een anderemachine-mét bestuurder-is aangekomen, was het klusje snel geklaard. Dan mochtende we de weg, waar de kolkende rivier over stroomde, oversteken,een avontuur!!

Morgen vertrek ik naar Lima, waar het veel beter weer is, om nadie richting Ecuador te reizen!